Wednesday, June 27, 2012

ျမင္ဆဲခဏ သိလိုက္ၾက၊ သိဆဲခဏ၊ ရပ္လိုက္ၾက

၁။
မ်က္ေစ့က ရုပ္ကိုျမင္၊ ထိုအျမင္ မမွား။
ရုပ္ ရုပ္ခ်င္း ေတြ႕ျမင္၊ ထိုအျမင္ မမွား။
ရုပ္ ဆိုတာ တကယ္မွတ္၊ ပရမတၳတရား။

၂။
ျမင္ျပန္ေတာ့ အသိဝင္၊ အသိတြင္ သတိထား။
သိတာက စိတ္အစဥ္၊ နာမ္ လို႔ပင္ မွတ္ထား။
နာမ္ ဆိုတာ တကယ္မွတ္၊ ပရမတၳတရား။

၃။
မ်က္ေစ့ရွိလို႔ အဆင္းကိုျမင္၊ ရုပ္လိုပင္မွတ္သား။
ရုပ္ ရုပ္ခ်င္း ေတြ႕ျမင္ ထိုအျမင္ မွတ္သား။
ရုပ္ကိုျမင္.... ျမင္မွန္းသိ၊ ျမင္သိစိတ္ပြား။

၄။
အဆင္း ကို ျမင္လွ်င္၊ ျမင္ဆဲတြင္ ရပ္။
ျမင္သိ မႈေပၚလွ်င္၊ ေပၚဆဲတြင္ ျဖတ္။
ျမင္သိခ်ိန္ သင္မရပ္၊ ပညတ္ေတြ ကပ္။

၅။
ပညတ္ေတြ သ႑ာန္လုပ္ေတာ့။
နာမ္ရုပ္ေတြ အဖံုဖံု၊ စြဲမွတ္ အာရံု။
အမ်ိဳးမ်ိဳးရုပ္စံု၊ ထင္မွတ္ပံုေထြျပား။
အထင္ကို အမွတ္မွားတာ၊ အဝိဇၨာတရား။

၆။
ျမင္သိခ်ိန္ သင္ရပ္က၊
ထင္မွတ္မႈ ေပၚမလာ၊ ပညတ္မပါ။
ရုပ္သက္သက္ နာမ္ခႏၶာ၊ သခၤါရာ မလွည့္။
ပဋိစၥသမုပၸါ၊ အဝိဇၹာမဖြဲ႕။
သံသရာ က်ယ္မခ်ဲ႕ ျပတ္ေတာ့သည္ကြဲ႕။

(ဒိေ႒ဒိ႒မတၱံ၊ သုေတသုတမတၱံ၊ မုေတမုတမတၱံ၊ ဝိဉာေတ ဝိဉာတမတၱံနည္းျဖင့္ ခႏၶာဉာဏ္ေရာက္ အလင္းေပါက္ၾကပါေစ။)
                                                                       ၾကည္ေအာင္ (ေကတုမတီ)


No comments:

Post a Comment